ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΧΩΡΑ

[Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 7 Απριλίου 2020]

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, συγγραφέας

ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΧΩΡΑ

           

            Το 2013 ο τότε υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης απαξίωνε τα δημόσια νοσοκομεία, μίλαγε για υπεράριθμους και τεμπέληδες υγειονομικούς και έκλεινε δύο νοσοκομεία, το Λοιμωδών «Αγία Βαρβάρα» και την «Παμμακάριστο». Την εποχή αυτή υπήρχαν στα νοσοκομεία ελλείψεις σε βασικά είδη (γάζες, σύριγγες, φάρμακα) που ήταν αποτέλεσμα των περικοπών στο ΕΣΥ. Μάλιστα προσπάθησαν στη δεξιά κυβέρνηση να κατεδαφίσουν το «Λοιμωδών» και να το μετατρέψουν σε κέντρο κράτησης μεταναστών, αλλά αυτό απετράπη από κατοίκους και φορείς που ζητούσαν  την επαναλειτουργία του. Οι ολέθριες πολιτικές των περικοπών, των απολύσεων και των καταργήσεων φαίνονται σήμερα. 

            Το 2019 προεκλογικώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης και άλλα στελέχη της ΝΔ απαξίωναν το ΕΣΥ, λέγοντας ότι τα νοσοκομεία έχουν περισσότερους γιατρούς από όσους πρέπει και, στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας και πολιτικής τους, είχαν στο πρόγραμμα την παραχώρηση υγειονομικών κλάδων στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα του κέρδους, δηλαδή, την εμπορευματοποίηση του ευαίσθητου τομέα της υγείας. Ως κυβέρνηση πια πάγωσαν τις 1.500 θέσεις στο ΕΣΥ που είχαν προκηρυχθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα με την απειλή της πανδημίας τρέχουν και δεν φτάνουν, καταφεύγοντας στους εθελοντές! Οι ελλείψεις σε προσωπικό, σε αναπνευστήρες, σε υλικά υποστήριξης, ακόμα και στα πιο βασικά (μάσκες, στολές, τεστ), είχαν ως αποτέλεσμα να νοσήσουν αρκετοί γιατροί και πολλοί νοσηλευτές που με πενιχρά μέσα προστασίας βρίσκονται εκτεθειμένοι στην πρώτη γραμμή.

Όλα αυτά στρέφονται κατά της δημόσιας υγείας, και σημαίνουν ότι οι σημερινοί κυβερνώντες είναι αθεράπευτα νεοφιλελεύθεροι, ανίκανοι και επικίνδυνοι. Ταυτοχρόνως προσπαθούν με fake news να καλύψουν τις κυβερνητικές αδυναμίες και τα κενά στο ΕΣΥ. Όμως με δημαγωγίες, εθνικισμούς, λαϊκισμούς και αντισυριζαϊσμούς δεν γίνεται πολιτική και δεν καλύπτονται τα κενά.      

Οι κυβερνώντες έγιναν ακόμη πιο επικίνδυνοι όταν δεν έλαβαν τα προληπτικά μέτρα πιο πριν, αφού υπήρχαν τα προηγούμενα της Κίνας, της Ν. Κορέας, του Ιράν, της Ιταλίας. Χαρακτηριστικά ενώ είχαν κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και όλους τους άλλους χώρους μαζικής συνάθροισης, ολιγώρησαν στο κλείσιμο των εκκλησιών. Ακούσθηκαν ένα σωρό ανοησίες, αντιεπιστημονικές απόψεις, σκοταδιστικοί λόγοι από μητροπολίτες, ιερωμένους, βουλευτές του κυβερνώντος και του ακροδεξιού κόμματος, για αμόλυντη μετάληψη, αντισηπτικούς αγιασμούς, προστατευτικές κηραλοιφές και θαυματουργά μαντζούνια, διαδίδοντας έτσι τον ιό της ανευθυνότητας και του σκοταδισμού.  Ο λόγος γι’ αυτήν την καθυστέρηση ήταν η δύναμη και η επιρροή της εκκλησίας, έτσι που εκτός από την πανδημία έχουμε και παπα…νδημία.

            Εδώ βρίσκεται ένα διαχρονικό μελανό σημείο της νεοελληνικής αφασίας. Ενώ το ΕΣΥ έχει γύρω στους 7.000 γιατρούς η χριστιανική Εκκλησία έχει περίπου 10.000 ιερείς και μητροπολίτες. Να σημειωθεί πως οι κληρικοί είναι υπεράριθμοι, διότι επισήμως οι οργανικές θέσεις είναι 8.300, όμως πληρώνονται από το κράτος, κοστίζουν γύρω στα 300 εκατ. ευρώ ετησίως και δεν προσφέρουν καμία απολύτως υπηρεσία στην κοινωνία, παρά μόνο τελετές και μεταφυσικές παραμυθίες σε ένα συγκεκριμένο ποίμνιο. Αυτά τα χρήματα αφαιρούνται από ζωτικούς χώρους της δημόσιας ζωής που τα έχουν ανάγκη, όπως εν προκειμένω η δημόσια υγεία. Μπορούμε να φαντασθούμε την ευρωστία που θα αποκτούσε το ΕΣΥ εάν αυτό το ποσόν διατίθετο για την πρόσληψη γιατρών, νοσηλευτικού προσωπικού, προμήθεια κλινών, ΜΕΘ και άλλων άμεσα αναγκαίων υλικών. Οι ιερείς και οι μητροπολίτες μπορούν να πληρώνονται από την τεράστια περιουσία που διαθέτει η ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία (περιουσία) ούτε έχει καταγραφεί ούτε φορολογείται. Είναι το μεγαλύτερο διαρκές σκάνδαλο της νεοελληνικής ιστορίας και ένας από τους παράγοντες της πολιτισμικής και οικονομικής χρεοκοπίας.

            Η Ελλάς είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν έχει γίνει χωρισμός κράτους και Εκκλησίας. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη λύση, είναι μονόδρομος: να γίνει ο χωρισμός, και να διατεθούν τα 300 εκατ. στην δημόσια υγεία που τα χρειάζεται άμεσα, αντί να χαραμίζονται για την Εκκλησία. Η άκρως επείγουσα κατάσταση το επιβάλλει. Εάν δεν γίνει τώρα, πότε;  Χρειάζεται φυσικά αίσθημα ευθύνης, ορθολογική σκέψη, ενδιαφέρον για το δημόσιο συμφέρον, πραγματισμός και πολιτική βούληση. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν χαρακτηρίζουν  την Δεξιά, η οποία συμβαδίζει ανέκαθεν με την οπισθοδρομική Εκκλησία, υποστηρίζοντάς την διότι ωφελείται από αυτήν. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναξιόπιστος για κάτι τέτοιο, αφού ως κυβέρνηση δεν τόλμησε να αναμετρηθεί με την Εκκλησία, και αυτό είναι ένα από τα αρνητικά σημεία της διακυβέρνησής του. Το ΚΙΝ.ΑΛ είναι ως γνωστόν εναντίον οιασδήποτε αλλαγής, ενώ το συντηρητικό και σταλινικό ΚΚΕ είναι απρόθυμο και ανίκανο, όπως πάντα, να καταλάβει την σοβαρότητα του ζητήματος.

Δεν υπάρχει στοιχειώδης υγιής λογική. Παράλογη χώρα, παράλογο σύστημα. Γι’ αυτό και η διαρκής παρακμή.

             

              

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΣΘΕΝΗΣ

[Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 14 Φεβρουαρίου 2020]

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, συγγραφέας

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΣΘΕΝΗΣ

          Aπό την αυγή ήδη του ελληνικού πολιτισμού τον 8^ο αιώνα π.Χ., βασικό αίτημα ήταν η δικαιοσύνη, όπως φαίνεται στα ποιητικά κείμενα. Η αντίληψη αυτή συνεχίσθηκε στους μετέπειτα αιώνες και στα άλλα ιδρυτικά κείμενα, φιλοσοφικά, ιστορικά, νομικά, πολιτικά και εκφράσθηκε ως συγκροτητική αρχή της έννομης πολιτικής κοινωνίας στην οργάνωση των αρχαιοελληνικών πόλεων και δη της Δημοκρατίας. Συμπυκνώθηκε δε και αποτυπώθηκε με εξαίρετο τρόπο από τον Αριστοτέλη: «η γαρ δίκη πολιτικής κοινωνίας τάξις εστίν», δηλαδή δίχως την απόδοση δικαιοσύνης δεν υπάρχει οργάνωση πολιτικής κοινωνίας. Έκτοτε όλες οι φιλοσοφίες και οι έννομες πολιτείες επαναλαμβάνουν την αρχή αυτή με παραλλαγές. Η νεωτερικότητα το επιβεβαίωσε.

Έτσι μία από τις ρητές εξουσίες κάθε έννομης κοινωνίας καθιερώθηκε η δικαστική εξουσία, μαζί με την κυβερνητική, νομοθετική, εκτελεστική. Συνεπώς ένας τρόπος για να διακρίνουμε μία έννομη πολιτική κοινωνία είναι η σχέση της με την δικαιοσύνη, εάν δηλαδή η δικαστική εξουσία αποδίδει πραγματικά δικαιοσύνη. Ερευνώντας την περίπτωση της Ελλάδας τα αποτελέσματα είναι θλιβερά και απογοητευτικά.

Πράγματι, τις τελευταίες δεκαετίες η δικαστική εξουσία φάνηκε ανίκανη να αποδώσει δικαιοσύνη. Εκτός από την αμφιλεγόμενη δικονομική πορεία και έκβαση  των μεγάλων σκανδάλων - Siemens, ΔΕΗ, Ομόλογα, Βατοπέδι, φούσκα του Χρηματιστηρίου, χρέη των κομμάτων -, η δικαστική εξουσία βαρύνεται με πολλές παραλήψεις και μεροληπτικές αποφάσεις: αθωώσεις του χρυσαυγίτη Κασιδιάρη, του  Παπακωνσταντίνου για τη λίστα Λαγκάρντ, του Ρόντου για το σκάνδαλο της ΜΚΟ αποναρκοθέτησης, των υπευθύνων της εκκλησιαστικής ΜΚΟ για υπεξαίρεση,  του τοκογλυφικού κυκλώματος στη Θεσσαλονίκη. Επίσης βαρύνεται για την μη έγκαιρη επέμβασή της στην τρομοκρατική και εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής. Ακόμη ενώ σπεύδει στην καταδίκη των κατοίκων στις Σκουριές Χαλκιδικής, εν τούτοις προβαίνει στην αποφυλάκιση του Καλαμπόκα (δολοφόνου του καθηγητή Τεμπονέρα), του Κορκονέα (δολοφόνου του Αλέξη Γρηγορόπουλου). Ακόμα η δικαστική εξουσία επικύρωσε όλες τις κυβερνητικές μνημονιακές αποφάσεις για περικοπή συντάξεων και μισθών. Διαπλέκεται επίσης  με την κυβερνητική και την εκτελεστική, όπως φαίνεται και στις μεταπηδήσεις στελεχών της σε βουλευτικές και υπουργικές θέσεις, ενώ δικαστές στρέφονται εναντίον δικαστών. Όλα αυτά και αρκετά άλλα σημαίνουν την έλλειψη δικαιοσύνης, ότι η δικαστική εξουσία νοσεί.

Τελευταίο κραυγαλέο δείγμα της νόσου είναι η απαράδεκτη εισαγγελική πρόταση στην δίκη της ναζιστικής οργάνωσης, η οποία δικάζεται για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, για τις δολοφονικές επιθέσεις στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και στους Αιγύπτιους αλιεργάτες. Μετά από πέντε έτη ακροαματικής διαδικασίας η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου πρότεινε μόνο την καταδίκη του φυσικού δράστη Ρουπακιά και την απαλλαγή  όλης της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής υιοθετώντας την υπερασπιστική γραμμή της τελευταίας! Όμως ο εγκληματικός χαρακτήρας της  αποδείχθηκε από τα πολλά τεκμηριωμένα στοιχεία που προσκομίσθηκαν στη δίκη – δηλώσεις, ομιλίες, πράξεις βίας  και καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης, φωτογραφίες, video, κινητά. Επί πλέον νομικοί, συνταγματολόγοι, πολιτική αγωγή και δημοσιογράφοι απέδειξαν την λανθασμένη λογική της κ. Οικονόμου.

Η αστήρικτη αθωωτική πρότασή της προσβάλλει όχι μόνο τις έννοιες της ελευθερίας και της δημοκρατίας, αλλά επίσης το κοινό περί δικαίου αίσθημα και την έννοια του δικαίου καθαυτή, αφού αρνείται τα αδιάσειστα ντοκουμέντα, την άνομη, αντικοινοβουλευτική, αντιδημοκρατική, ζωώδη δραστηριότητα της ναζιστικής οργάνωσης. Αρνείται η Αδαμαντία Οικονόμου να δει τον αντισημιτισμό, τον ρατσισμό, την μισαλλοδοξία, το μίσος της κατά των ξένων και κατά παντός διαφωνούντος. Αρνείται να δεί ότι η Χρυσή Αυγή κατέλυσε κάθε έννοια έννομης τάξεως, κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σωματικής ακεραιότητας, με την τρομοκρατία, τον τραμπουκισμό, τον εκφοβισμό. Αρνείται να δει ότι όλα αυτά μαζί με την ναζιστική ιδεολογία όπλισαν το χέρι του δολοφόνου και παρακίνησαν για τις άλλες εγκληματικές πράξεις. Η πρόταση της Αδαμαντίας Οικονόμου αποτελεί κίνητρο για περαιτέρω τρομοκρατική και εγκληματική δράση. Πράγματι, μετά την αθωωτική εισαγγελική πρόταση, η Χρυσή Αυγή στο ημερολόγιό της για το 2020 έχει μότο την γνωστή φράση του αρχιναζιστή Γκαίμπελς: «Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη». Θα ήταν άραγε υπερβολή να γίνει λόγος για επώαση του αυγού του φιδιού;

Ο Αριστοτέλης γράφει: «Ο άνθρωπος που δεν υπόκειται σε νόμους και δικαιοσύνη είναι το χείριστο των ζώων». Αυτό θα συμβεί εάν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη, εάν αθωωθεί η ναζιστική ηγεσία  και θα δρα πια και με δικαστική άδεια!  Θα μπορέσει άραγε το δικαστήριο να υπερβεί την απαράδεκτη πρόταση της εισαγγελέως και να στείλει την ηγεσία τής εγκληματικής οργάνωσης στο μόνο μέρος που της αξίζει να βρίσκεται; Θα καταστεί ικανό να σώσει το απωλεσθέν κύρος της δικαστικής εξουσίας ή θα ανοίξει τον ασκό των τεράτων;